Waarom val ik niet af terwijl ik gezond eet?
“Ik doe toch alles goed?”
Er zijn van die zinnen die bijna altijd beginnen met een lichte zucht.
“Ik eet echt gezond hoor…”
En dan volgt er vaak nog iets achteraan. Over salades. Over minder snoepen. Over netjes ontbijten. Over braaf wandelen.
Het klinkt bijna alsof iemand zichzelf even wil vrijpleiten.
En ondertussen staat daar die weegschaal. Eigenwijs. Onbewogen. Alsof hij denkt: leuk verhaal, maar ik doe vandaag even niet mee.
Wat ik dan altijd interessant vind, is hoe snel we het woord gezond koppelen aan resultaat. Gezond eten moet iets opleveren. Liefst zichtbaar. Liefst snel. Liefst met een duidelijk cijfer erbij.
Alsof het lichaam een soort bonnetje uitprint: bedankt voor je moeite, hier zijn je verloren kilo’s.
Zo werkt het alleen niet.
Zeker niet na je vijfendertigste.
Dan speelt er simpelweg meer mee dan alleen wat er op je bord ligt. Slaap. Stress. Hormonen. Hoe druk je dagen zijn. Hoe goed je herstelt. Hoe vaak je eigenlijk echt ontspant.
Je kunt keurig eten en toch merken dat je lijf zijn eigen tempo aanhoudt.
Dat voelt soms oneerlijk. Of frustrerend. Of verwarrend.
Wat daar nog eens bovenop komt, is onze neiging om groot te denken. Als het niet snel genoeg gaat, moet het strenger. Minder. Netter. Nog gezonder. Nog harder je best doen.
Terwijl een halve kilo per week eigenlijk al prachtig is!
Dat klinkt misschien niet spectaculair. Maar reken het eens door. Twee kilo per maand. Twaalf kilo in een half jaar. Zonder gekke sprongen, zonder stress, zonder jojo-effect.
Dat is geen dieet. Dat is een verschuiving in hoe je leeft.
Alleen zijn we zo gewend geraakt aan snelle beloftes, dat normaal ineens voelt als langzaam.
En ondertussen mis je misschien wat er óók verandert. Dat je beter slaapt. Dat je rustiger bent in je hoofd. Dat je kleding net iets lekkerder zit. Dat je energie anders verdeeld is over de dag. Dat je gezicht zachter staat.
Dat zie je niet altijd meteen in cijfers, maar je merkt het wel.
Gezond eten is dus niet automatisch een garantie voor snel gewichtsverlies. Het is eerder een uitnodiging om je lichaam weer te leren vertrouwen. Te snappen wat bij jou past, in plaats van wat volgens een algemeen plaatje zou moeten werken.
Misschien zit de echte winst niet in harder duwen, maar in beter kijken. Naar wat je lijf laat zien. Naar wat al wél verandert. Naar wat houdbaar voelt in jouw leven.
Soms is dat minder spectaculair dan je hoopt, maar vaak wel veel duurzamer dan je denkt.
Anja
